اویی با فرش دستبافت پیوند خورد

مردمان کهن دیار نوش آباد از گذشته در هنر دستی داشته اند و هنرمند بوده اند.

اویی این اثر ۱۵۰۰ساله هنری از گذشته پر افتخار این شهر است.

هنر تیشه بر خاک بزرگترین دستکند جهان را آفرید.

فرش هنر دیگری است که در این مناطق رایج بوده و با همت و اراده گره خورده تا نشان دیگری از هنر و تلاش این مردمان باشد.

فرش بافی فرهنگ و سبک خاصی از زندگی را با خود همراه کرد و تا استخوان زندگی مردم در این مناطق نفوذ کرد.

فرش علاوه بر کمک اقتصادی به خانواده پر کننده اوقات فراغت افراد خانواده بود.

در تابستان کلاس و کار دختران در کنار مادرانشان بود تا بتوانند در آینده آنها نیز کمک کننده مالی خانواده باشند.

پسران نیز به این کار گمارده می شدند تا اوقات بطالت آنها پر ثمر و کمکی به اقتصاد خانواده باشد.

گاهی مردان خانه نیز کمک کننده همسرانشان بودند و در کنار هم گره بر فرش می زدند.

نقشه خوانی بانوان همراه با آهنگ و طنین خاص خود برای شنونده و خواننده لذت بخش بود و گاهی این آواها و نغمه ها لالایی کودکان می شد و کنار دار قالی آنها رابه خواب می برد.

فرش بافی از جمله مشاغلی است که با چندین حرفه ی دیگر در ارتباط است و باعث اشتغال این حرفه ها می شود.

ساخت دستگاه فرش بافی که در گذشته چوبی بود و در این سالها آهن جای آن را گرفته است.

درست کردن نخ و چله فرش

چله دوانی ،رنگرزی،ساخت وسایل بافندگی مانند قیچی و چاقو وسیخ و شانه مخصوص ، طراحی و نقشه کشی ،خریدار وآماده کننده نهایی فرش که عیب ها و ایرادات فرش را رفع می کند و برای استفاده آماده می کند تمام این مشاغل در حاشیه کار هستند.

بافنده فرش کار اصلی را انجام می دهد و ساعات بسیاری را صرف بافندگی می کند با فنده با انس ، علاقه ، صبر و شکیبایی بافنده گل و بوته ها و ترنج های فرش را با خاطرات، غم ها و شادی هایش گره می زند.

زمانی که فرش به اتمام می رسد در نگاه بافنده شوق غمباری دیده می شود. شوق رسیدن به فتح صبر ،همت و تلاش و باید این فتح شیرین با تمام خاطراتش را تقدیم کند تا دستمزدش را بگیرد.

اویی به فرش شباهتی دارد حاصل کار هر دو همت ،ارده و صبری است که باید تیشه به تیشه در اویی و گره به گره در فرش هنرآفرینی کند.

و چه زیباست این پیوند که به همت آقای شافعی شهردار محترم شهرزیرزمینی با دعوت از رئیس مرکز فرش ایران آقای دکتر کارگر آغاز شد تا در کنار اویی شاهد فرش بافی باشیم و هر گردشگر با هر گره خود این پیوند را محکمتر کند.