زنجیر عدل انوشیروان

در کتاب تاریخ قم علت نام گذاری شهر نوش آباد اینطور بیان شده که یکی از اکاسره ساسانی از نوش آباد عبور می کرده چون آنجا را خوش و خرم می بیند انوش آباد می نامد. با توجه به نام انتخاب شده آن پادشاه 1 بوده است که به دادگری و عدالت شهرت دارد. در حکایات و داستانهای قدیمی مردم شهر نیز 1ی به نام زنجیر عدل انوشیروان وجود داشته که هر زمان بی عدالتی در حق کسی انجام می شده از زنجیر کمک می گرفتند و به پای زنجیر می رفتند و قسم یاد می کردند این زنجیر مدتها دادگاه حقانیت بوده تا زمانی که در مقابل حیله آدمیزاد کم می آورد و نابود می شود.

داستان بدین شرح است که روزی شخصی پولی را به امانت به شخص دیگری می سپارد و بعد از مدتها که به سراغ شخص می رود و تقاضای برگشت پولش را دارد آن شخص مدعی می شود که پول را به او پس داده و بین دو طرف جدال می شود عاقبت چاره را در این می بینند که به پای زنجیر عدل انوشیروان رفته و قسم یاد کنند. اما شخصی که پول به او امانت داده شده بود حیله ای به کار می گیرد تا قسمش در پای زنجیر درست و بدون اشکال باشد. او تمام پولها را داخل عصا می ریزد و وقتی به پای زنجیر می روند عصا را به دست صاحب پول ها می دهد و او هم بی خبر عصا را نگاه می دارد تا شخص قسم یاد کند. و او اینگونه قسم می خورد: خدایا خودت شاهد بودی که من پول ها را به دست صاحبش دادم و اینگونه زنجیر در مقابل حیله آدمیزاد کم می آورد و نابود می شود.

در جهانی که ما زندگی می کنیم بی عدالتی همیشه وجود داشته که مسببان آن با حیله و نیرنگ ، سفسطه و مغلطه و حتی قانون در ظاهر جای ایراد باقی نمی گذارد.

کاش زمانی فرا رسد که مردم به چنان شناختی برسند که خود اجرا کننده حق باشند و نیاز به هیچ حاکم و دادگاه و زندان و زنجیر عدلی نباشد.