حال خوب در اویی

اویی برایم عزیز است عزیز است چون در آن رازها یافتم و پی به وجودها بردم اویی با تمام تاریکی ها با تمام ناشناخته ها با تمام خوف ها و هیجانها برایم عزیز است غربت فضایش سادگی ، رطوبت و خاکی بودنش را در دستانم لمس می کنم پی به تمام گذشته اش می برم.

کسانی برای دیدنش می آیند و افتخاری است که من میزبان و راهنمایشان هستم انسانهایی که کنجکاو ، پرهیجان و مهربان هستند.

آنها می آیند تا تو را ببینند و من پی به عشقی می برم که در وجود تک تک آنهاست.

عشق به ایران به گذشته به انسانیت در تمام روزهایم که با تو بودم از آنها دریافتم.

از آدم هایی که برای اولین و آخرین بار من را می بینند ولی باز به فکرم هستند از مادربزرگی که نصیحتم می کند تا تنها نباشم و مواظب خودم باشم.

بعد از آن گروه دیگری خانمی مهربان دوباره همین نصیحت رابه من می کند و مشتی شکلات به اصرار به من می دهد و با تشکر فروان از من می خواهد مواظب خودم باشم و در آخر در گروه بعدی خانمی مهربان تر از من می خواهد با او عکس بگیرم دستم را به گرمی می فشارد و از من می خواهد مواظب خودم باشم.

چشمانم پر از اشک می شود مگر می توان گفت اینجا زمین است این آدم ها چقدر در اطرافامان نایابند اینها برای کاری که وظیفه ام بوده این طور قدردان هستند و زیبایی ها را می بیند و آنها را عنوان می کنند و کلی انرژی می دهند و اویی با آن هوای خوبش برایم بهشتی واقعی می شود.

مگر می شود این همه حال خوب یکجا جمع شود!

اینها همه به خاطر اویی است وقتی پا به محیطی بگذاری که عشق را دریابی مادیات را کنار بگذاری و به حقیقتی از انسانیت برسی مثل اینست که در خودت سفر کرده ای و جواهری را پیدا کرده ای و ذره ای از آن را به من که راهنما و همسفرت بوده ام نشان داده ای.

خوشا به حال آنان که جواهر حال خوب را دارند.

حال خوب کم است واویی حالها را خوب می کند.

و من از تمام صاحبان حال خوب از مهربانی ،توجه و لطفشان تشکر می کنم.

به امید روزی که باز دیداری فراهم شود.