همرنگی در بوم گردی

آثار تاریخی و جاذبه های طبیعی باعث جذب گردشگران می شود.

کار به عنوان یک راهنما باعث آشنایی با انسانهای زیادی می شود انسانهایی که تنها مختص یک شهر، کشور وفرهنگ نیستند.

انسانهایی با دیدگاه های متفاوت،

انسانهایی که تنها برای دیدن و شنیدن نیامده اند.

آمده اند با تمام وجودشان درک کنند.

وسبکی از زندگی را تجربه کنند.

بوی علف، یونجه ،چای آتشی دوشیدن شیر و پختن نان را حس کنند.

به عنوان یک راهنما با زوجی آشنا شدم یک زوج جوان آقا ایرانی و خانم فرانسوی خوشبخت و سبک بال مثل دو کبوتر عاشق

بانوی فرانسوی ساده و بی ادعا با چشمان سبز و موهای بور ٬صورتی ساده ،بی آلایش و پیرایش به دنبال مکانی برای تجربه ، کمک ، صحبت و خدمت بود.

مکانی برای تجربه زندگی روستایی جایی که با دستان خود نان بپزند ، شیر بدوشند ، ماست و پنیر درست کنند، علف و یونجه بچینند ، لذت غذا دادن به حیوانات اهلی را تجربه کنند، کنار محلی ها بنیشیند ،چای بنوشند و شریک سفره ی ساده ولی صمیمی آنها شوند.

جایی که دانه بکارند و محصولش را درو کنند.

جایی برای کمک به طبیعت به محیط زیست به کشاورزی و...

او گفت و من نگاهش کردم گفتم جایی را سراغ ندارم چون انسانهایی چون شما را سراغ ندارم اکثر آدم هایی که می بینم بیشتر برای لذت و خوش گذرانی می آیند انسانهایی چون شما کم هستند کاش می شد جایی برای شما باشد جایی که لذت و خوش گذرانی در کمک و انجام خدمت باشد جایی که بتوان خاک را بو کرد.

صدای حیوانات را گوش کرد.

مزه ی سادگی را چشید.

و با طبیعت هم نوا شد.

کاش می شد باشد به فکر کویرمان افتادم کویری که زیباست با روستاهای نابش خلوت و آرام با آن قلعه ها ،شتران و ریگستانش بکر است و ناب

کویر می تواند جایی برای انسانهایی باشد که می خواهند زندگی روستایی را تجربه کنند. ما می توانیم آغاز کننده این راه باشیم و این فرهنگ و سبک زندگی را بشناسانیم علاقمندان را جذب کنیم و باعث حفظ زندگی و بالا بردن درآمدشان شویم.

مفاخر ما علاوه بر انسانها، فرهنگ ، تاریخ، طبیعت و سبک زندگی پدرانمان نیز هست که باید بیش از این مورد توجه واقع شود.